„Jeżeli jedna część ciała jest cieplejsza lub zimniejsza niż reszta, to jest ona dotknięta chorobą" — Hipokrates
Już w starożytności zauważono, że rozkład temperatur w obrębie ciała to cenna wskazówka diagnostyczna. Grecy stosowali pokrywanie powierzchni ciała chłodną gliną, aby na podstawie zmiany jej barwy podczas wysychania określać obszary objęte stanem zapalnym. Dziś również diagnozujemy schorzenia na podstawie rozkładu temperatur — jedynie sposób ewoluował.
Termografia jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną stosowaną w weterynarii od połowy lat 60. XX wieku.
Diagnostyka termowizyjna opiera się na znajomości anatomii i fizjologii konia — budowy poszczególnych układów, norm rozkładu temperatur końskiego ciała i biomechaniki. Jest to szybki i bezpieczny sposób na określenie stanu zdrowia, wykrywający problemy nawet przed wystąpieniem objawów klinicznych. Dlatego metoda ta jest polecana także do stałej kontroli zdrowia zwierząt.
Przykładowo, schorzenia aparatu ruchu mogą być wynikiem kumulacji zaburzeń pracy tkanek miękkich. Nadmierne napięcia mięśni powstają na skutek przeciążeń treningowych lub przewlekłych schorzeń. Powiązania mięśniowe w postaci łańcuchów przenoszą przykurcze na inne okolice ciała, a zaburzenia pracy tkanek miękkich zmieniają krążenie i w efekcie temperaturę danej okolicy. Znając te zależności, anatomię i fizjologię, możemy na podstawie termogramów określić pierwotne źródło problemu.
Regularne stosowanie termografii umożliwia zlokalizowanie miejsc najbardziej narażonych na urazy, monitorowanie procesów regeneracyjnych, diagnozę oraz potwierdzenie badań weterynaryjnych.
Jak przebiega badanie
Wykonujemy termografię przy pomocy aparatury termowizyjnej, która rejestruje energię promieniowania podczerwonego emitowanego przez ciało konia i zapisuje ją na termogramie w postaci barwnej mapy temperatur.
Termogram pozwala określić stan fizjologiczny tkanek, ponieważ aparat rejestruje przepływ krwi oraz metabolizm badanych okolic ciała. Przed badaniem termowizyjnym dodatkowo wykonujemy zdjęcia poglądowe aparatem cyfrowym.
Badanie składa się z dwóch części: podstawowej po spoczynku oraz — w miarę możliwości — powysiłkowej, w zależności od stanu zdrowia konia. Rozkład temperatur może zasadniczo się zmienić na skutek wysiłku; w przypadku upośledzenia funkcji danej okolicy obraz wyraźnie pokazuje przeciążenia występujące podczas ruchu.
Badanie termowizyjne zawsze uzupełniane jest badaniem palpacyjnym.
Radiacja (promieniowanie) jest indywidualną cechą każdego konia, na którą wpływa budowa, trening i stopień wytrenowania. Wszelkie nieprawidłowości wykrywamy na podstawie odstępstw od normy oraz powstałych asymetrii — zdrowe narządy mają symetryczny obraz termowizyjny.
Konieczne są odpowiednie warunki oraz przygotowanie pacjenta — szczegóły znajdziesz na stronie przygotowanie do badania termograficznego.